Indonezja

Wiza: obywatele polscy muszą posiadać wizę, którą można otrzymać w Ambasadzie Indonezji w Warszawie oraz na wybranych przejściach granicznych ma lotniskach i w portach. Wiza turystyczna na okres do 30 dni pobytu (koszt ok. 25 USD) jest wydawana w portach lotniczych w Dżakarcie, Medanie, Pekanbaru, Padangu, Surabayi, Manado i Denpasar oraz w portach morskich na wyspie Batam (w portach Sekupang, Balu Ampo, Nongsa, Marina Teluk Senimba), na wyspie Bintan (w portach Bandar Bentan Telani Lagoi, Bandar Seri Udana Lobam), na wyspie Sumatra (w portach Belawan, Sibolga, Teluk Badur), na wyspie Jawa (w porcie Tanjung Priok (Dżakarta)), na wyspie Bali (w porcie Padang Bai), w prowincji Irian Zachodni (Papua Zachodnia) (w porcie Jayapura). Wymagany jest paszport ważny minimum 6 miesięcy oraz bilet powrotny.

Ustrój: republika, prezydent jest wybierany na 5 lat kadencji.

Język: językiem oficjalnym jest bahasa Indonezja. Mieszkańcy kraju posługują się około 300 językami lokalnymi, turyści nie powinni mieć problemu w porozumiewaniu się po angielsku.

Waluta: walutą w Indonezji jest Rupia. Turystom zaleca się posługiwanie USD, jednak trzeba pamiętać, że w Indonezji akceptowane są banknoty wydane po 2005 roku.

Czas: Indonezja znajduje się w strefie czasowej całorocznej, obowiązuje czas + 6 godzin w stosunku do Polski.

Zdrowie: nie ma żadnych szczepień obowiązkowych, zaleca się szczepienie na błonicę, tężec, dur brzuszny, wzw A i B, wściekliznę i malarię. W niektórych rejonach istnieje ryzyko zarażenia cholerą.

Elektryczność: w większości hoteli znajdują się gniazdka z napięciem 220 V, jednak czasem w mniejszych miejscowościach zdarzają się gniazdka o napięciu 11 V.

Ubiór: ze względu na tropikalny klimat zaleca się lekkie stroje, jednak Indonezyjczycy przywiązują wagę do schludnego i odpowiedniego stroju, na oficjalne okazje zaleca się garnitur lub batikowe koszule. Odwiedzając meczety należy stosować się do określonych zasad, czyli założyć długie spodnie oraz nakrycie głowy w przypadku kobiet, a także zdjąć buty przed wejściem.

Telefon: warto zaopatrzyć się lokalne karty telefoniczne, z których sms międzynarodowy kosztuje kilkadziesiąt groszy.

Transport: Po kraju można podróżować drogą powietrzną oraz lądową. Do lokalnych linii lotniczych zaliczają się Garuda Indonesia, Merpati, Sempati, Bouraq Air Services i Mandala Airlines. Na Jawie i Sumatrze można przemieszczać się koleją, jednak najbardziej popularnym środkiem transportu są autokary - zwykle wyposażone w klimatyzację oraz telewizory. W miastach można korzystać z taksówek, riksz oraz konnych powozów, a na wyspy można dostać się statkami wycieczkowymi.

 Przykładowe ceny: ok. 9 000 rupii indonezyjskich= ok. 1 USD, Woda mineralna niegazowana 1,5l - 2 400 Rp, Coca cola w puszce – 5 000 Rp ( na wyspie Rinca 10 000), Piwo Bintang – od 15 000 – 20 000 Rp, Gado-gado 15 000 Rp, McFlury w McDonaldzie – 5 500 Rp, Obiad w środkowej Bali na szycie góry za 2 osoby – ( danie z kurczaka, danie z wieprzowiny, sałatka warzywna, piwo i gorący napój z imbiru) – 99 000 Rp, Chipsy (paczka) – od 7 500 Rp.